Is hop verslavend?
Ik hou van lekker bier. Dat zal je niet verbazen. En ik kan enorm uitkijken naar een goede (alcoholvrije) IPA. Zo eentje waarbij je bij het openen van het blik al ruikt dat de brouwer niet zuinig is geweest met hop.
Maar waarom heb je daar soms zo’n zin in? Het gaat om bieren tot 0,5%, dus de alcohol is het niet. Zou die hop er iets mee te maken hebben? Want hop is toch familie van cannabis?
Genoeg aanleiding om eens uit te zoeken wat dat plantje eigenlijk doet.
Eerst even: wat is hop?
Hop is een klimplant. Voor bier gebruiken brouwers de vrouwelijke bloemen, de hopbellen. Daarin zitten stoffen die zorgen voor bitterheid en aroma. Afhankelijk van de hopsoort ruik en proef je bijvoorbeeld citrus, bloemen, tropisch fruit of iets harsachtigs.
Dat verklaart ook waarom twee alcoholvrije IPA’s zo verschillend kunnen smaken. Sommige zijn behoorlijk bitter en bij anderen komt het fruit je tegemoet. De gekozen hop en de manier waarop de brouwer hem gebruikt maken veel verschil. En dat maakt het proeven juist zo leuk. Er zijn zoveel verschillende alcoholvrije IPA’s dat je blijft ontdekken.
Familie van cannabis. Echt?
Ja. Hop en cannabis behoren allebei tot de hennepfamilie, de Cannabaceae (21 punten woordwaarde). Ze zijn dus botanisch verwant. Dat had best een leuk weetje op een bieretiket kunnen zijn. Ze hebben ook bepaalde geurstoffen gemeen. Dat kan verklaren waarom je bij sommige flink gehopte bieren even aan een andere geur denkt. Vooral bij die harsachtige, wat ‘dank’ genoemde aroma’s.
Maar van gewone brouwhop word je niet high. De familieband betekent niet dat hop dezelfde stoffen en werking heeft als cannabis. Je alcoholvrije IPA wordt door een flinke dosis hop dus geen vloeibare joint.
En dat ontspannende effect dan?
Hop kom je ook tegen buiten de bierwereld. Bijvoorbeeld in kruidenthee en in slaapmiddelen met plantenextracten. Vaak samen met valeriaan. Het wordt traditioneel gebruikt bij lichte spanning en om het inslapen te ondersteunen.
Dat klinkt als een prima verklaring voor dat ontspannen gevoel bij een biertje op de bank.
Alleen zijn we er daarmee nog niet. Het wetenschappelijke bewijs voor slaapbevorderend effect van hop is beperkt. Bij onderzoek naar een combinatie van hop en valeriaan weet je bovendien niet zomaar welk deel van het effect van de hop komt. Dus dat hop in een slaapmiddel wordt verwerkt, maakt alcoholvrij bier nog geen slaapmiddel. Hoe aantrekkelijk die redenering misschien ook is.
Maar is het nou verslavend?
Hop staat niet bekend als verslavend. Er is geen bewijs dat normaal gebruik lichamelijke afhankelijkheid veroorzaakt. Daarnaast is langdurig gebruik van hop als los kruidenmiddel maar beperkt onderzocht. Een echte uitspraak dus te makkelijk zijn.
Wat wél kan: gewend raken aan je biertje. Aan de smaak, het koude glas, het moment waarop je het opentrekt. Vrijdagmiddag. Klaar met werken. Even zitten. Lekker alcoholvrij bier. Als dat vaak samengaat, kun je al zin krijgen in een bier voordat je de koelkast hebt opengedaan. Daar hoeft de hop geen verslavende werking voor te hebben. En dat je daar de volgende vrijdag weer zin in hebt, maakt hop nog niet verslavend. Iets lekker vinden en lichamelijk afhankelijk zijn, zijn verschillende dingen.
Zelf blijf ik vooral nieuwsgierig naar wat brouwers met hop kunnen. Het ene bier is raak, het andere vind ik minder. En soms heb je echt een subliem bier te pakken. Met zo’n bier wil ik vooral weten welke hop erin zit. Dan heb ik bij het volgende blikje weer iets om op te letten.
Opmerkingen